Dag 46 – Een nieuwe afdeling; Surgical Ward

Vandaag was de eerste dag op de nieuwe afdeling. Ik ben van de Labour Ward naar de Surgical Ward gegaan. Deze afdeling bestaat uit twee kanten; aan de ene kant liggen patiënten die een ongeluk hebben gehad en hierdoor een grote wond hebben die verzorgd moet worden, aan de andere kant van de afdeling liggen patiënten die liggen te wachten tot dat ze geopereerd worden of die al geopereerd zijn. Dit geldt voor zowel de mannen als de vrouwen kant. Het viel me wel op dat de mannen afdeling helemaal vol lag en op de vrouwen afdeling lagen maar vijf patiënten.

Toen ik na het bidden de afdeling op kwam was de dokter al bezig met zijn ronde om alle patiënten te controleren en een (nieuw)behandelplan voor te schrijven. Ik heb mijn tas weg gelegd en ben met de dokter mee gelopen en gekeken bij elke patiënt. Af en toe heb ik vragen gesteld over het plan wat hij voorschreef, zoals “Waarom krijgt de patiënt deze medicijnen voor geschreven?”, “Waarom word de wond vandaag niet verzorgd?”, en “Wat is de oorzaak dat de patiënt op de afdeling ligt?”.

Tijdens de ronde heeft de dokter verschillende behandelplannen voorgeschreven die door de verpleegkundige worden gelezen en daarna uitgevoerd. Bij één patiënt moest er een neussonde in worden gebracht omdat hij niets meer kon eten. Dit kwam omdat zijn darmen niet meer werken en hierdoor kan en wil hij dus niet meer eten. Nadat hij dan gegeten heeft moet hij gelijk weer overgeven. De neussonde werd ingebracht en er werd een zak aan gedaan. Ik vroeg waarom de zak eraan werd gedaan. Deze wordt eraan gedaan omdat als de patiënt weer moet overgeven dat dit dan in de zak terecht komt en verwijderd kan worden.

We gingen ook naar een patiënt waar op het eerste oog niets aan te zien was. Toen zei de verpleegkundige dat we de wond kwamen verzorgen. De patiënt deed de deken weg waar hij onder lag en toen kwam er een verband om zijn balzak te voorschijn. Het verband werd eraf gehaald en er kwam een wond te voorschijn. Deze werd met spirit schoon gemaakt en je zag aan de patiënt dat hij pijn had. Toen dit was ingetrokken ging de verpleegkundige met een verband zijn balzak in om ook de binnenkant schoon te maken. Toen alles schoon was werd de wond opnieuw verbonden.

Aan het einde van de morgen waren we klaar met alle patiënten. Hierna zijn we naar een kamertje gegaan waar alle wonden worden verzorgd van mensen die vanuit thuis komen. Het begon met hechtingen eruit halen en de wonden schoon maken. Net voor onze pauze kwam er een man binnen die heel zijn linker onderbeen had ingebonden. Ik verwachte een enorme wond maar het viel me op dat deze meneer gewoon binnen komt lopen, als of er niets aan de hand is.

Toen de patiënt op het bed lag werd het verband eraf gehaald en op het eerste oog leek er niet zo heel veel te zien. Dus vroeg ik aan de verpleegkundige wat de meneer had en waar de wond is. Hierop antwoordde ze dat deze meneer een wondje heeft aan zijn voet maar omdat hij diabetes heeft, geneest de wond niet zo snel en is door het slecht bij houden gaan ontsteken.

De verpleegkundige pakte een schaar en begon de dode huid van de voet te halen. Nadat alles eraf was ging ze met een verband in de wond om dit schoon te maken. Hierna werd er een keer met spirit over het been gegaan en zag ik de patiënt verkrampen van de pijn. De spirit werd eraf gehaald en de wond werd opnieuw verbonden.

In de middag heb ik aan school gezeten, zodat ik niet te ver achter kom te lopen en mijn kennis een beetje bij houd. ‘s Avonds heb ik nasi gemaakt en lekker rustig op de bank gelegen.