Dag 48 – Wondverzorging (deel 2)

Gisteravond hadden we een probleem met de wc, Aloys kwam even langs om het grootste probleem op te lossen maar vroeg of hij vanochtend vroeg langs kon komen om er goed naar te kijken.

Hij had afgesproken om er om 06:00 uur te zijn. Dus ik heb me maar opgeofferd om eruit te komen. Meestal ben ik dan toch al wakker, dus ik vond het niet zo’n groot probleem. Aloys heeft uiteindelijk het kraantje van de wc open gehaald en daar zag hij dat het rubbertje kapot was en hij heeft deze vervangen.

Om 7:30 uur zijn we met zijn vieren vertrokken naar het ziekenhuis. Eerst hebben we de overdracht gekregen van de nachtdienst. Hierna kwam de dokter en hier heb ik weer mee meegelopen om nieuwe behandelplannen op te schrijven en te kijken hoe de patiënten erbij lagen vandaag. Nadat de dokter klaar was, hebben de verpleegkundige en ik de dossiers gelezen en is uiteindelijk de wondverpleegkundige gekomen om bepaalde wonden te verzorgen.

We begonnen op de mannen kant hier hebben we verschillende wonden verzorgd en opnieuw verbonden. Als eerste gingen we naar een man die een operatie had gehad. De wond in zijn lies is gaan ontsteken en daarom hebben ze besloten om er één hechting uit te halen zodat het vocht eruit kan lopen.

Hierna gingen we naar een jongen toe die sinds gisteren avond op de afdeling lag. Deze is opgenomen omdat hij twee wondjes op zijn balzak heeft en deze zijn gaan infecteren. De verpleegkundige vroeg of hij zijn broek uit wilde doen zodat ze kon beginnen met verzorgen. De jongen was een beetje nerveus omdat erin eens heel veel mensen om hem heen stonden. De verpleegkundige zei dat hij zich niet aan moest stellen en dat al de mannen op de afdeling het gewoon doen. De jongen luisterde hiernaar maar hij vond het toch niet zo leuk om te doen. We hebben de wonden schoon gemaakt en opnieuw verbonden.

We gingen door naar een man die we gisteren ook hebben gedaan maar toen het verband eraf ging zag ik al wel dat het wondje groter was geworden als de dag ervoor. De man heeft een infectie in zijn been zitten en hierdoor word het wondje groter, vertelde de verpleegkundige. We hebben de wond schoongemaakt en opnieuw verbonden.

Na deze wonden waren we klaar op de mannen afdeling en zijn we door gegaan naar de vrouwen afdeling. Hier zijn we begonnen bij ene vrouw die een infectie in haar linker borst had. Er was een drain in de wond geplaatst en deze heeft zijn werk gedaan. De afgelopen dagen en er was geen vocht meer uitgekomen, dus hebben we de drain verwijderd en de wond schoongemaakt en opnieuw verbonden.

Na deze vrouw gingen we door naar een vrouw waar in haar rechterbeen een infectie zit. De wond zat eerst op heel haar been maar de infectie is behandeld en zit nu alleen nog maar in haar voet. De wonden op haar voet hebben we schoon gemaakt en opnieuw verbonden.

Tijdens het behandelen van de vrouw kwam er een verpleegkundige van de mannen afdeling naar ons toe om te zeggen dat we nog één wond moesten verzorgen. Dit was een man die drie dagen geleden een ongeluk heeft gehad en vandaag pas een röntgenfoto heeft laten maken. Hieruit bleek dat zijn scheenbeen en zijn kuitbeen gebroken waren. De man had al wel een verband gekregen om de breuk te ondersteunen en al wondzorg gehad. De wonden op zijn been waren ook weer gaan lekken dus heel het verband zat onder het bloed en wondvocht.

Toen het verband eraf werd gehaald zaten er sommige stukken vastgeplakt aan de wond waardoor de wond weer open getrokken werd. Elke beweging van het been voelde de man ook en je zag duidelijk aan hem dat hij pijn had. Tijdens het verzorgen van de wond en het been deed de verpleegkundige ook niet voorzichtig en wreef en drukte gewoon over het been. Hierdoor had de patiënt veel pijn en dit zag je ook.

Tijdens het verbinden werd er een stuk karton om het been gedaan (dit dient als gips in Ghana) en hierom heen werd verband gezwachteld. Tijdens het verbinden heb ik het been vastgehouden en geprobeerd hem zo min mogelijk te bewegen. Ik heb hier ook expres het karton extra ingedrukt en dus in zijn been geknepen zodat het strak om zijn been zou zitten. Echter deed de verpleegkundige het niet strak zwachtelen en heb ik gevraagd of ze het strakker kan doen zodat dit het been beter ondersteund.

Op de terugweg naar huis hebben we in een auto gezeten die bijna uit elkaar viel. ‘s Middags heb ik mijn telefoon opgewaardeerd zodat ik weer internet heb. ‘s Avonds heb ik gekookt en lekker op de bank gezeten voordat ik naar bed ging.