Dag 76 – Mijn laatste stagedag…

Na 10 weken is mijn laatste stage dag vandaag aangebroken. Dit voelde heel raar toen ik vanochtend in de taxi stapte en voor het laatst naar Kpando reed. Tijdens het bidden vraagt er altijd iemand of iemand een mededeling heeft. Wij zijn naar voren gelopen en gezegd dat vandaag onze laatste dag was. We vertelde dat we veel geleerd hebben, leuke mensen hebben ontmoet, veel verschillen dingen hebben kunnen zien en dat we vanmiddag langs alle “wards” gaan om persoonlijk afscheid te komen nemen.

Na het bidden liepen we de afdeling (theater) op en zagen we gelijk dat er iets goed mis was met een patiënt. Zijn rechter arm lag er voor drie kwart af en hij zat helemaal onder het bloed. Ook was zijn knie en gezicht kapot. De arts was druk bezig met de arm. Hij kon de wond helemaal open maken en je zag alle verschillende structuren en pezen. Het bot was helemaal verbrijzelt en stak ook uit de wond. Ze hebben de paar hechtingen die het ziekenhuis waar ze vandaan kwamen eruit gehaald en hebben van binnen gekeken wat er nog in tact en kapot was.

Hierna hebben ze het helemaal schoon gemaakt en de huid weer dicht gehecht zodat er geen bacteriën in de wond kunnen komen. De wond is verbonden en moet deze ochtend geopereerd worden. Toen Ik nieuwe gaasjes moest pakken bleek dat achter het gordijn in de kamer waar alle wonden meestal gehecht worden, de vriendin van de man lag. Samen hebben we naar de wonden gekeken en dit zag er wederom echt niet goed uit. Het onderbeen lag helemaal open en je zag de spier er helemaal uit liggen. De rechter bovenarm was net zo erg als die van de meneer. Haar hand was helemaal vervormd en de vingers stonden alle kanten op.

Hierna is de wond op de knie schoongemaakt en zijn de dode stukjes huid weggesneden. De wond is netjes gehecht en verbonden. Tijdens deze hele procedure heeft meneer één unit met bloed gekregen en er zouden nog twee units gereserveerd worden.

In het dossier staat dat ze gisteravond om 23:00 uur het ongeluk hebben gehad. Ze zaten op een motor en er is een auto op hun ingereden. Eerst zijn ze naar een ander ziekenhuis gebracht en later vanuit dat ziekenhuis naar ons ziekenhuis gebracht. Tijdens het transport van de man en vrouw is mevrouw helaas overleden aan haar verwondingen.

We vroegen aan een verpleegkundige of de man al wist dat zijn vrouw was overleden. Ze vertelde dat hij dit nog niet wist, en hem dit ook nog niet gingen vertellen. Dit zou te veel stress geven voor de operatie en er is dus besloten om dit na de operatie te vertellen.

Toen de dokter rond 09:30 uur op de afdeling kwam, was hij boos. Dit omdat hij niet begreep waarom niemand hem vannacht gebeld heeft toen de patiënten binnen werden gebracht. Ik had dan de arm van meneer nog kunnen redden, zei hij! Dit gaat helaas nu niet meer omdat zijn arm al bijna 12 uur geen bloed en dus geen zuurstof heeft gekregen. Er is toen besloten dat hij een operatie moet ondergaan om zijn rechter arm te amputeren.

Na de pauze zijn we afscheid gaan nemen aan alle Wards. Als eerste gingen we naar zuster Magdalene. Ze vond het heel jammer dat we gingen en vertelde dat de tijd voorbij is gevlogen. Ook vroeg ze wat we hebben geleerd. Hierop antwoordde ik vooral de verschillen tussen Ghana en Nederland. Als laatste vroeg ze wat we nog kunnen veranderen in het ziekenhuis. Ik zei dat het me vooral op is gevallen dat tijdens de operaties gewoon iedereen in en uit loopt. Hier vind ik dat er op gefocust moet worden want elke keer als er iemand in en uit loopt, komen er ook allemaal bacteriën mee naar binnen.

De tweede Ward waar we naar toe gingen was de Childerns Ward. Hier hebben we ook iedereen bedankt en gedag gezegd. Ook hebben we met z’n allen een foto gemaakt met de dokters.

Vanaf de kinderafdeling gingen we naar de Labour Ward. Hier hebben we alle dokters en verpleegkundige bedankt en gedag tegen gezegd> Ook hier hebben we een foto met de dokters gemaakt.

Hierna liepen we door naar de Medical Ward en hebben we ook iedereen bedankt en gedag gezegd. Als voorlaatste gingen we naar de Theater. Hier waren ze druk bezig met het voorbereiden voor een operatie dus hebben we snel iedereen bedankt en zijn we door gegaan naar de Surgical Ward. Hier hebben we onze begeleider John bedankt voor alles en de goede begeleiding op zowel de afdeling als persoonlijk. Op deze afdeling heb ik ook nog schriften en 2 dozen handschoenen achter gelaten.

Het was een heftige dag met een heftig einde… Onze laatste stagedag…!