Dag 78 – Vaarwel Golokuati…

Vandaag was het zo ver… iedereen in Golokuati bedanken en daarna alles hier achter me laten. Helaas vanochtend niet zo lekker wakker geworden. De kinderen die op de compound wonen stonden vanaf 06:00 uur onder mijn raam te gillen, schreeuwen en te roepen. Expres niets van gezegd en net gedaan of ik sliep, want ze willen juist dat je er iets van zegt. Uiteindelijk toch nog tot 09:00 uur in mijn bed kunnen blijven liggen.

Nadat ik uit bed ben gekomen heb ik eerst iets gegeten. Na het eten ben ik mijn koffers in gaan pakken met de spullen die ik nog nodig had gisteravond en vanochtend. Rond 09:30 uur zijn we met z’n allen het huis nog een keertje gaan schoonmaken. Ik heb twee badkamers en de koelkast gedaan. Tegelijk hebben we alle vuilniszakken bij de voordeur neer gezet zodat we die allemaal tegelijk konden gaan weggooien. Toen we de zakken in de container hadden gegooid en wij weer naar binnen waren gelopen zag je alle kinderen naar de container lopen en de zakken er weer uit halen. Zo zie je maar weer in wat voor armoede ze hier leven.

Rond 10:30 uur was de taxi er. We waren bang dat de koffers niet in de taxi paste maar gelukkig paste alles erin. Voordat we weg gingen kwam Lydia langs om ons uit te zwaaien. Ik heb haar uitgebreid bedankt voor de dingen die ze heeft gedaan. Stella, de vrouw van Alloys, kwam ook nog even langs om ons uit te zwaaien en tegelijk de deur achter ons dicht te draaien. We hadden nog 5 zaken water, snoepjes, chocolade en kleding die we aan de kinderen hebben gegeven.

Na een reis van 3 uurtjes zijn we aangekomen in Ada. Onderweg zijn we nog wel aangehouden omdat de taxi chauffeur 18 km per uur te hard reed. Hier moest hij ter plekke 5 cedi, omgerekend 1 Euro, afrekenen aan de officier.

In Ada was er niemand thuis, dus zijn we naar het andere huis gegaan waar nog studenten en Kris wonen. Hier hebben we gezellig de hele middag gekletst. Rond 16:00 uur kregen we een berichtje dat er 3 onderweg naar het huis waren, dus zijn we ook naar het andere huis gegaan.

Omdat we met te veel mensen in het huis zijn deze nacht, moet ik op de grond in de woonkamer slapen. Het is gelukkig maar voor één nachtje dus het is niet heel erg. Het enige nadeel is dat er morgen drie meiden gewoon naar stage moeten dus hier zal ik wakker van worden.